My i choroba Dziadziusia

[martuś]

Witam. Co do krzesła- w naszym przypadku nie ma jeszcze takiej potrzeby gdyż mama chodzi , ale znam przypadek, gdzie sprawdziło się znakomicie i to w czasach kiedy na rynku nie było dostępnych do kupienia, tylko w zwykłym krześle z podłokietnikami trzeba było wyciąć dziurę i podstawić wiadro. Pozdrawiam.

[Wiosna]

Kochani Dziadziuś bierze dobowo (oprócz innych leków wymienionych wcześniej) 4 tabletki Hydroxiziny. Od wczoraj ma opuchnięte dłonie i stopy, oddaje mało moczu. Czy można Mu jakoś pomóc? Od razu do lekarza? (z Nim chyba nie uda się pójść ze względu na stan - zupełny brak sił..)

[wigi]

Zadzwońcie po dyżurnego lekarza z POZ. Niech przyjedzie do domu i zdecyduje co robić dalej...

[Wiosna]

Dziękuję wigi! W poniedziałek będziemy się najprawdopodobniej widzieć z neurologiem prowadzącym na spotkaniu Grupy Wsparcia. Na ulotce Hydroxiziny jest napisane, że zatrzymuje mocz niestety..

[Wiosna]

Witajcie

Chciałam tylko napisać, że po ostatnich miesiącach męczarni dziś odszedł od nas Dziadziuś.

[rafal]

Wiosna, wyrazy współczucia z powodu śmierci Dziadziusia.

[Tomek]

Trzymaj się i pamiętaj, że zawsze możesz tutaj z nami porozmawiać.
My Wiosny też potrzebujemy gdy śnieg za oknem.

[Wiosna]

Dziękuję Kochani. To były bardzo ciężkie tygodnie, dlatego mniej zaglądałam - Dziadziusia wypisali ze szpitala w kiepskim stanie, już leżącego, ze skierowaniem do ZOL-u. Zbieranie papierów zajęło ze 2 tygodnie, okres oczekiwania ok 6 miesięcy...
W międzyczasie udało się wyprosić (tu też za sprawą biurokracji nie do ogarnięcia) żeby przychodziła pielęgniarka do opieki stałej (czyt: 3 razy w tyg na 15 minut): zmiany opatrunków, cewnika, podłączenie kroplówki itd.
Odleżyny pomimo materaca, przekręcania, kremów, maści ze srebrem i kwasu bornego stały się na tyle paskudne, że chwilami nie dało się wytrzymać w pokoju (szczególnie przy zmianie opatrunków). Pielęgniarka (rewelacyjna Kobieta) od pierwszego spotkania twierdziła, że Dziadziuś wymaga opieki ambulatoryjnej i zabiegu chirurgicznego jednej z odleżyn (na pośladku), Tata załatwił wizytę domową lekarza rodzinnego z nadzieją, że da skierowanie do szpitala.. ale gdzie tam.... Stwierdziła, że zabieg może być wykonany w warunkach domowych.... Chirurg był kilka dni temu (oczywiście odpłatnie, bo nie w szpitalu).
Dziadziuś coraz mniej jadł (wczoraj przedostatnia z 4 kroplówek), ok 80ml na śniadanie, 80ml herbaty, 80ml miksowanej zupy na obiad i 70ml kolacji (wszystko podawane strzykawką).... Leki na Alzheimera (oprócz Rivastigminy) zostały odstawione już po szpitalu.
Dziś skończyło się cierpienie Dziadziusia, a dla nas zaczęło się nowe.
Tak, to prawda, że lepiej jest mieć chorego obok, nawet jak wydaje się, że nie da się już rady. Jak GO zabraknie jest jeszcze gorzej.

[Tomek]

Kiedyś na pierwszym forum napisałem, że opiekun osoby z chorobą otępienną przeżywa śmierć bliskiej osoby dwukrotnie. Najpierw jest to śmierć osobowości/sprawności umysłowej - osoba z którą się spotykamy już nie zachowuje się tak jak ta, którą zawsze znaliśmy. Później nadchodzi ta śmierć ostateczna i tak jak piszesz na pewno nie jest lżejsza od tego co było wcześniej. Teraz musisz dać sobie trochę czasu na poukładanie tego wszystkiego.

[wirginia]

Serdeczne wyrazy współczucia dla Ciebie, Wiosno i Twoich najbliższych.