Alzheimer-forum opiekunów

lena 15 u mnie mieszane uczucia to mało powiedziane. Niby wiem, że lepiej, że odeszła bo już się nie męczy. Ale z drugiej strony bardzo bym chciała, żeby nadal żyła nawet w tym złym stanie. Wiecie, moja przyjaciółka słuchając moich opowieści związanych z opieką mówiła, że bardzo się boi takiej choroby i jakby jej się to przytrafiło to mam jej pomóc odejść. Pół żartem oczywiście mówiła " wiesz poduszka i nikt nie zauważy". Przypomniałam sobie jej słowa jak mama leżała w szpitalu i kiedy lekarze nie dawali jej właściwie szans na wyjście z tego zapalenia płuc i bardzo się męczyła to pomyślałam, że nie byłabym w stanie jej "pomóc" nawet jakby była taka prawna możliwość. Tak strasznie chciałam żeby żyła. A jak przychodziła poprawa to z kolei wpadałam w panikę, że przecież jak z tego wyjdzie to teraz po tym pobycie w szpitalu będzie w jeszcze gorszym stanie i będzie się jeszcze bardziej męczyć. Po tym wszystkim człowiek ma tak zrytą głowę, że nie wiem ile trzeba czasu...Przede mną pierwsze Święta bez mamy i nie wyobrażam sobie tego. Chodzę na cmentarz i jakoś nie mam poczucia, że tam leży moja mama. Niby mam o wiele więcej czasu wolnego ale nie czuję, że odpoczęłam

I przeczytałam w części przedstaw się, że opiekowałaś się Mamą przez 18 lat. U nas było to 8 lat a i tak czuję się psychicznie wyczerpana a co dopiero o tyle lat więcej. Tego nie da się odreagować, odespać, odpocząć. Chyba potrzeba czasu i dobrego traktowania siebie.

Dzięki Kochana

Dołączam do Was. Kilka godzin temu Mój Tato dołączył do mojej Mamy.
Do końca był pogodny, bez bólu.
Odszedł we śnie...
Zakończył ogromną tęsknotę za Mamą.
Są już razem...

Przyjmij wyrazy współczucua.

Dziękuję

Bardzo mi przykro, trzymaj się.
Pozdrawiam

Dziękuję serdecznie za słowa wsparcia.

Agapaje , przyjmij wyrazy współczucia .

Wyrazy współczucia. Trzymaj się Agapaje!